Nicienie stanowią gromadę należącą do typu robaków obłych . Ciało nicieni jest zwykle niesegmentowane, wydłużone, walcowate, rzadziej wrzecionowate lub też (u niektórych samic) mniej lub bardziej kuliste. Rozmiary ciała gatunków roślinożernych są małe — około 1 mm. Ciało okryte jest oskórkiem gładkim lub pierścieniowanym, barwy białawej. Na bokach widać podłużne linie, tak zwane linie boczne. Na powierzchni oskórka, szczególnie w pobliżu otworu gębowego, znajdują się brodawki lub szczecinki, które stanowią narząd dotyku. U samców oskórek tworzy czasem na końcu ciała fałdy, zwane torebką kopulacyjną. Koniec ciała leżący za otworem odbytowym zwany jest częścią ogonową i może być tępy, cylindryczny, stożkowaty lub nitkowato wydłużony. U samców - wulwa, z — klapa zastawkowa koniec ciała jest zwykle zagięty ku stronie brzusznej. Głowa położona jest osiowo na przodzie i często oddzielona przewężeniem od reszty ciała. Otwór gębowy zamyka się zwykle trzema lub sześcioma wargami i prowadzi do torebki gębowej, której budowa jest ważną cechą systematyczną. U gatunków roślinożernych torebka gębowa przekształcona jest w sztylecik służący do przebijania błon komórkowych. Leży on na umięśnionym zgrubieniu i może być wysuwany do przodu. Dalszą częścią przewodu pokarmowego jest gardziel różnie zbudowana. U większości gatunków szkodliwych gardziel jest w części przedniej wąska z wyraźnym rozszerzeniem środkowym rozszerzenia tylnego brak. Gruczoły gardzielowe są wydzielone lub tworzą tylną część gruczołową bez wyraźnego oddzielenia.Ciało nicieni zbudowane jest z worka skórno-mięśniowego otaczającego jamę ciała razem z narządami wewnętrznymi. Budowa tych narządów jest w dużym stopniu uproszczona . W ogonie często znajdują się gruczoły zwane phasmidia, czyli gruczoły przyogonowe, które wraz z narządami nabocznymi spełniają rolę narządów zmysłów pomocnych przy odszukiwaniu pokarmu.