Wszystkie omawiane temperatury są mniej więcej stałe dla każdego gatunku. Trzeba zaznaczyć, że temperatury krytyczne zmieniają się w ciągu życia osobnika danego gatunku, na przykład inne są temperatury krytyczne dla jaj szkodników, inne dla młodych larw, inne dla starszych, poczwarek czy postaci dorosłych. Do pełnego rozwoju — od jaja do postaci dorosłej — potrzebna jest zwierzęciu pewna suma ciepła, tzw. suma temperatur efektywnych , wyrażona w stopniach. Suma ta jest stała dla każdego gatunku i wyraża się ją wzorem: C = (T-t0)D, gdzie: C — suma ciepła dla danego gatunku, T — temperatura otoczenia (średnia dzienna), t0 — zero fizjologiczne gatunku, D — liczba dni rozwoju, T—t0 — temperatura efektywna. Wzór ten ma duże znaczenie praktyczne, pozwala bowiem ustalić długość okresu rozwoju danego szkodnika w warunkach interesującego nas klimatu, liczbę pokoleń, możliwość wtargnięcia nowego gatunku na teren nas interesujący itd. Temperatura warunkuje też zachowanie się szkodników, głównie owadów. Na ogół wyższa temperatura wpływa na zwiększenie ruchliwości, powodując często masowe migracje szkodników. Znana jest zależność masowych lotów szarańczy czy omacnicy byliczanki od temperatury otoczenia. Wilgotność. Czynnik ten wpływa również w dużym stopniu na rozwój zwierząt, woda bowiem jest niezbędnym czynnikiem regulującym temperaturę organizmu, procesy hydrolizy, stopień rozcieńczenia substancji itp, a więc regulującym procesy życiowe. Niska wilgotność otoczenia powoduje wyparowanie wody z organizmu, w wyniku czego zmienia się skład soków komórkowych, co musi wywołać zmiany w rozwoju, a niekiedy śmierć zwierzęcia. W zależności od gatunku przedziały wilgotnościowe strefy życiowej mogą być szersze lub węższe. Gatunki o szerokim przedziale wilgotnościowym określa się jako euryhydryczne, o wąskim zaś przedziale — jako stenohydryczne.