Strona Główna

Nauka i Edukacja

Ochrona roślin

Krocionogi

architektura krajobrazu

Jest to gromada należąca do typu stawonogów . Większość krocionogów ma twarde okrywy ciała, przy czym poszczególne jego segmenty połączone są błonami, co zapewnia giętkość. Barwa ciała różna — od białej aż do ciemnej. Długość od około 2 mm do około 5 cm. W ciele można rozróżnić głowę, tułów 3-członowy i odwłok. Głowa jest mała, z aparatem gryzącym i czułkami. Każdy segment ciała ma 2 pary nóg, z wyjątkiem pierwszego segmentu tułowia, który ma 1 parę. Ciało kończy się płytką ogonową. Przed nią znajduje się strefa wzrostu i tu po każdym linieniu powstają nowe segmenty, które do następnego linienia nie mają nóg. Nogi są członowane. U samic za drugą parą nóg znajdują się wyrostki służące do kopulacji i składania jaj. Organ kopulacyjny męski znajduje się w biodrach drugiej pary nóg . Budowa wewnętrzna jest podobna, jak u owadów. Krocionogi oddychają za pomocą tchawek. Oczy są proste i występują w różnej liczbie — nawet do 40. Na bokach segmentów są rozmieszczone gruczoły obronne, które wydzielają płyn o różnej barwie, zawierający kwas cyjanowodorowy, jod i in. i odstraszający inne zwierzęta. Krocionogi rozmnażają się za pomocą jaj, przy czym samice starają się zabezpieczyć jaja i opiekują się nimi. Rozwój pozazarodkowy określa się jako anamorfozę po linieniu ciało ma większą liczbę segmentów i nóg. Linienie jest u krocionogów procesem długim. Zauważono też pewne zdolności regeneracji utraconych części ciała. Krocionogi żyją w środowisku wilgotnym, lecz nie znoszą zetknięcia z wodą. Unikają też światła, kryjąc się w glebie lub pod kamykami. Zimują w schowkach lub w glebie. Niektóre gatunki zapadają w tzw. sen letni, spowodowany np: wysoką temperaturą otoczenia. Pożywieniem krocionogów są rośliny lub ich resztki. Szczególnie licznie występują w ściółce lasów liściastych, w największych ilościach pod olchami, klonami, leszczynami i bukami. Rola krocionogów w przyrodzie polega przede wszystkim na przeróbce resztek organicznych oraz na spulchnianiu gleby. Zdania co do ich szkodliwości są podzielone, ale pewne gatunki mogą uszkadzać delikatne części roślin. Najczęściej uszkadzają kiełkujące nasiona i leżące na ziemi owoce . Gromada krocionogów liczy około 1300 gatunków. Ze względu na ochronę roślin na uwagę zasługuje tylko jedna rodzina. Rodzina Blanjulidae. Nóżki kopulacyjne wystają na zewnątrz ciała. Tylko boczne części zapierścieni są prążkowane. Płytka ogonowa bez wyrostka. Części odnóżowe przednich nóżek kopulacyjnych wydłużone. Należy tu krocionóg krwawoplamy .

Podstrony

  • Specjalizacja pokarmowa nicieni
  • Roztocze
  • Rosliniarki
  • Nicienie
  • Rodzina komarnicowate
  • Metabolizm roslin
  • Strefy wystepowania szkodnikow
  • Rodzina biegaczowate
  • Gatunki roslinozerne
  • Czynniki abiotyczne
  • Krocionogi
  • Wplyw srodowiska na rozwoj i masowe pojawy szkodnikow
  • Termoregulacja ciala u gryzoni
  • Czynniki abiotyczne , wilgotnosc
  • Slimaki obojnacze
  • Rodzina zukowate
  • Typy uszkodzen i pojecie szkodliwosci
  • Rodzina kornikowate
  • Chrzaszcze
  • Pozywienie
  • Gryzonie
  • Nicienie rozdzielnoplciowe
  • Pasozytnictwo i drapieznictwo
  • Plastycznosc ekologiczna i strefy szkodliwosci
  • Biotop
  • Okreslenie nicieni
  • Slimaki
  • Roztocze rozdzielnoplciowe
  • Gleba
  • Swiatlo

  • Odżywki Otes investment jak zarobic szybko pieniadze Lotnisko warszawa
    srebrne i złote monety dla kolekcjonerów terapia odwykowa