Roztocze stanowią rząd w gromadzie pajęczaków (Arachnoidea), należącej do typu stawonogów (Arthropoda). Roztocze, w odróżnieniu od przedstawicieli innych rzędów pajęczaków, odznaczają się silnie skróconym ciałem, bez podziału na głowotułów i odwłok. Kształt ciała jest zwykle kulisty lub owalny, rozmiary bardzo małe, często mikroskopijne. Skóra roztoczy jest zwykle cienka, często gładka, z połyskiem, szczególnie u gatunków żyjących w magazynach. Ciało pokryte jest cienkimi, dość długimi włoskami, rozrzuconymi z rzadka po powierzchni. Wskutek zatarcia się segmentacji ciało roztoczy dzieli się zwykle na dwie części: przednią — gnatosomę, oraz tylną — idiosomę, na której często występuje poprzeczna bruzdka, dzieląca ją na dwie części: przednią, z dwiema parami nóg na dolnej stronie, i tylną, również z dwiema parami nóg. Na przedniej części ciała znajduje się otwór gębowy wraz z aparatem gębowym, złożonym z pary szczękoroży (chelicerae) i leżącej pod nimi pary nogogłaszczków (pedipalpi). Od pobieranego pokarmu zależy budowa szczękoroży. U roztoczy żyjących na roślinach i odżywiających się ich sokami szczękoroża są przekształcone w cienkie sztyleciki, umożliwiające przebijanie tkanki roślinnej. Jest to aparat gębowy typu kłująco-ssącego. U roztoczy żywiących się suchymi produktami roślinnymi, np. nasionami w magazynach, szczękoroża są 2-członowe. Człon drugi jest osadzony ruchomo na boku pierwszego, tworząc z nim rodzaj kleszczy, służących do rozdrabniania twardych części pożywienia. Gatunkom drapieżnym nogogłaszczki mogą służyć do chwytania ofiar, gatunkom roślinożernym — do przytrzymywania pokarmu. Na brzusznej stronie ciała znajdują się cztery pary nóg członowanych. Gatunki roztoczy żyjące we wnętrz tkanki roślinnej mają tylko dwie pary nóg, a larwy roztoczy wolno żyjących — trzy pary nóg. Roztocze roślinożerne mają gruczoły przędne, dzięki którym pokrywają rośliny przędzą-Wiele cech budowy wewnętrznej mają roztocze wspólnych z owadami. Pewne grupy roztoczy, mianowicie rozkruszkowatej niektóre szpecielowate, nie mają narządów oddychania, tj. układu tchawkowego i przetchlinek, niektóre oddychają całą powierzchnią ciała. U przędziorkowatych układ oddechowy ma postać tchawek zakończonych dwiema przetchlinkami umieszczonymi w pobliżu przysadek gębowych. Narządy wzroku nie u wszystkich gatunków są rozwinięte, a jeżeli występują, to składają sdę z różnej liczby oczu pojedynczych. Innych narządów zmysłów brak lub są bardzo słabe.