Strona Główna

Nauka i Edukacja

Ochrona roślin

Strefy wystepowania szkodnikow

meble młodzieżowe turbiny wiatrowe kancelaria adwokacka łódź

 Z plastycznością ekologiczną szkodników łączy się zasięg ich występowania oraz strefy szkodliwości. W granicach obszaru zajmowanego przez dany gatunek można zawsze zauważyć nierównomierność zasiedlenia tworzą się mniejsze lub większe „wyspy", na których szkodnika brak. Są to obszary o specyficznych warunkach lub przynajmniej jednym czynniku ekologicznym uniemożliwiającym rozwój szkodnika. Obok takich obszarów można zauważyć inne, gdzie — niezależnie od zmian środowiska — dany szkodnik zawsze występuje. Są to tzw: nisze ekologiczne, miejsca szczególnie sprzyjające rozwojowi szkodnika, w których znajduje się duża jego ilość i skąd następuje inwazja na tereny otaczające. Częstość oraz nasilenie występowania szkodnika na obszarze życia nie są zatem jednolite. Zależnie od intensywności występowania szkodnika można rozróżnić następujące strefy: 1. Strefa szkodliwości stałej. Liczebność szkodnika jest w niej zawsze duża, warunki jego bytowania są zwykle bliskie optimum. Nisze ekologiczne są gęsto rozrzucone po terenie. Powodowane szkody są duże, a często klęskowe. 2. Strefa szkodliwości warunkowej. Szkodnik nie pojawia się w niej zwykle w dużych ilościach i szkodliwość jego jest w zasadzie nieznaczna. Nisze ekologiczne są z rzadka rozrzucone, a wyjściu szkodnika poza ich granice stoi na przeszkodzie jeden lub kilka czynników ekologicznych. W pewnych jednak latach czynniki ekologiczne zbliżają się do poziomu optymalnego i wtedy szkodnik występuje w dużym nasileniu, powodując duże straty. 3. Strefa szkodliwości nieznacznej. Szkodnik, bez względu na układ czynników ekologicznych, nie znajduje w niej warunków do szybkiego rozmnażania, zawsze więc występuje rzadko. Te kryteria pozwalają klasyfikować szkodniki według zagrożenia, jakie stanowią dla danego terenu. Gatunki grupy pierwszej są najniebezpieczniejsze. Grupa druga wymaga również obserwacji, aby w momencie zauważenia tendencji do masowego rozmnożenia zastosować środki zapobiegawcze. Grupa trzecia natomiast nie zasługuje na specjalną uwagę. Zaliczenie szkodników do tej czy innej grupy wymaga szczegółowych danych rejestracyjnych, które muszą być zbierane przez szereg lat.

Podstrony

  • Specjalizacja pokarmowa nicieni
  • Roztocze
  • Rosliniarki
  • Nicienie
  • Rodzina komarnicowate
  • Metabolizm roslin
  • Strefy wystepowania szkodnikow
  • Rodzina biegaczowate
  • Gatunki roslinozerne
  • Czynniki abiotyczne
  • Krocionogi
  • Wplyw srodowiska na rozwoj i masowe pojawy szkodnikow
  • Termoregulacja ciala u gryzoni
  • Czynniki abiotyczne , wilgotnosc
  • Slimaki obojnacze
  • Rodzina zukowate
  • Typy uszkodzen i pojecie szkodliwosci
  • Rodzina kornikowate
  • Chrzaszcze
  • Pozywienie
  • Gryzonie
  • Nicienie rozdzielnoplciowe
  • Pasozytnictwo i drapieznictwo
  • Plastycznosc ekologiczna i strefy szkodliwosci
  • Biotop
  • Okreslenie nicieni
  • Slimaki
  • Roztocze rozdzielnoplciowe
  • Gleba
  • Swiatlo

  • studio graficzne Odżywki na masę sklep ogrodniczy Poznań akwarium słodkowodne binnenhuisdecoratie
    BLC4u kwatery mielno