Światło. Wpływa ono też w dużym stopniu na rozwój i zachowanie się szkodników. Reakcja zwierząt na intensywność i długość działania światła określana jest mianem fototaktyzmu i fotoperiodyzmu. Na przykład owady można podzielić na owady nocne i dzienne, unikające światła lub lecące do światła. Wiadomo, że przemiana pokoleń u mszyc wiąże się dość ściśle z długością dnia. Ostatnie badania nad fotoperiodyzmem owadów wykazały, że w wielu przypadkach długość dnia decyduje o rytmie i intensywności procesów życiowych. Ogólnie można powiedzieć, że owady dnia długiego są najaktywniejsze w czerwcu i lipcu — najlepiej żerują, intensywnie składają jaja itp. W warunkach skracającego się dnia, tj. już w połowie sierpnia, mimo sprzyjających innych czynników ekologicznych, owady te zapadają w diapauzę. Owady dnia krótkiego — odwrotnie — zapadają w diapauzę w czerwcu i lipcu (np. kwieciak jabłkowiec). Istnieje też znaczna grupa owadów, na które fotoperiod nie działa tak wyraźnie. Znajomość reakcji szkodników na światło stanowi ważny element w stawianiu prognoz ich pojawu i rozwoju. Do dokładnego zbadania i ustalenia wpływu czynników klimatycznych na rozwój osobniczy nie wystarcza często znajomość makroklimatu, lecz trzeba poznać warunki klimatyczne w miejscu przebywania szkodnika, na przykład klimat plantacji ziemniaków. Jest to tzw. mikroklimat i on właściwie decyduje o życiu i rozwoju zwierzęcia w danym środowisku.