Typy uszkodzeń i pojęcie szkodliwości Wzajemny stosunek zwierząt i roślin może być bardzo różny. Jeżeli np: owad dorosły odżywia się pyłkiem i nektarem kwiatów jakiejś rośliny, to stosunek rośliny i tego owada jest bardzo bliski symbiozie, dającej korzyść obu stronom. Dla rolnictwa większość takich owadów jest pożyteczna ze względu na zapylanie roślin obcopylnych. Stwierdzano niejednokrotnie zależność plonu owoców lub nasion od liczby odwiedzających daną roślinę owadów zapylających, przede wszystkim pszczół. Między niektórymi owadami a grzybami, bakteriami lub wirusami istnieje symbioza bardzo niekorzystna dla roślin wyższych. Istnieje mianowicie bardzo wiele dowodów przenoszenia przez owady patogenów roślin (wirusów, grzyba powodującego naczyniową chorobę wiązu i in.). Wreszcie wielka grupa zwierząt żywi się roślinami, powodując ich osłabienie, a nawet smierc. Zwierzęta te nazywamy szkodnikami i mówimy o uszkadzaniu przez nie roślin. Uszkodzenia powodowane przez aparat gębowy kłująco-ssący: 1. Uszkodzenia części podziemnych: — obumieranie korzeni i tworzenie się korzeni przybyszowych, tak zwanej brody (np: żer mątwika burakowego); — tworzenie się na korzeniach wyrośli (np. żer mątwika korzeniowego ). 2. Uszkodzenia pędów i pni: — tworzenie się rakowatych wyrośli na pniach i gałęziach (np: żer bawełnicy korówki); — odbarwianie się tkanki pędów (np: żer mszycy trzmielinowo-burakowej). 3. Uszkodzenia liści: — zmiana barwy i powstawanie plamek (np: żer mszyc); — powstawanie małych, srebrzystych plam (np: żer wciornastka tytoniowca); — skręcanie się i zniekształcanie liści zbóż (np: żer węgorka niszczyka); — tworzenie się nieforemnych bąbli i wzdęć (np: żer mszycy porzeczkowej); — powstawanie foremnych wyrośli (np: żer niektórych szpecieli); - odbarwianie się liści i powolne skręcanie się do dołu (np: żer przęgeneralnych: Ii bielenie kłosów zbóż (np: żer żółwinka).